Το νοσοκομείο Κιλκίς στενάζει υπό το βάρος της πανδημίας
November 24, 2021
Ραδιοφωνική Συνέντευξη Flash Fm
November 28, 2021

Πέτρος Παππάς: “Οι πολλές προκλήσεις και δυσκολίες των νέων γιατρών στην Ελλάδα”

Λεπτομέρειες Άρθρου:

 
Καθημερινή μάχη δίνουν οι γιατροί στα νοσοκομεία που σηκώνουν στις πλάτες τους ένα τεράστιο βάρος σε μια εξαιρετικά δύσκολη περίοδο, όπως αυτή της πανδημίας. Οι γιατροί της πρώτης γραμμής, όπως έχουμε συνηθίσει να τους λέμε, βιώνουν από πρώτο χέρι τις δυσκολίες. Η πανδημία ανέδειξε τα προβλήματα στο σύστημα υγείας, αλλά και υπενθύμισε σε όλους πόσο καλά εκπαιδευμένοι και καταρτισμένοι είναι οι Ελληνες γιατροί.

Ο Πέτρος Παππάς, Γενικός – Οικογενειακός γιατρός και Διευθυντής του Τμήματος Επειγόντων Περιστατικών στο Νοσοκομείο του Κιλκίς, μιλώντας στο Thes.gr αναφέρεται στις προκλήσεις και τις δυσκολίες των νέων γιατρών, αναλύει το ρόλο που διαδραματίζει το Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών, ενώ ως ενεργός πολίτης της κοινωνίας σχολιάζει την κατάσταση στην Θεσσαλονίκη.

Κύριε Παππά, είστε μάχιμος γιατρός και διευθυντής του Τμήματος Επειγόντων Περιστατικών στο Νοσοκομείο Κιλκίς. Πόσο δύσκολη είναι μια τέτοια δουλειά εν μέσω πανδημίας και ποιος ακριβώς είναι ο ρόλος των Τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών στα νοσοκομεία της χώρας; Τα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών, γνωστά και ως Επείγοντα στον περισσότερο κόσμο, είναι η πρώτη γραμμή “άμυνας” κάθε νοσοκομείου. Είναι ο χώρος υποδοχής, διαλογής, πρώτης εξέτασης και υποστήριξης των ζωτικών λειτουργιών των προσερχομένων ασθενών. Είναι εξαιρετικά σημαντική η ταχύτητα, η κατάλληλη ιατρική απόφαση αλλά και η έγκαιρη παρέμβαση των γιατρών και των νοσηλευτών των επειγόντων για την όλη πορεία των ασθενών. Μάλιστα λόγω της πανδημίας τα τμήματα μας κλήθηκαν να σπάσουν στα δύο: στα επείγοντα μη Covid και στα επείγοντα Covid περιστατικών. Αντιλαμβάνεστε ότι αυτό αύξησε τις ανάγκες σε ανθρώπινους αλλά και υλικοτεχνικούς πόρους στο διπλάσιο. Δυστυχώς η πανδημία βρήκε τα αυτόνομα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών ακόμη στα σπάργανα, καθώς είναι ένας νέος θεσμός και η υποστελέχωση του παραμένει μια πληγή για το σύστημα υγείας.

Θέλετε να πείτε ότι δεν υπάρχει το απαραίτητο προσωπικό ή δεν έγιναν όλες οι απαραίτητες προσλήψεις για να υπάρχει αρκετό προσωπικό ώστε να αντιμετωπίζει τα περιστατικά που προσέρχονται στα νοσοκομεία μας; Τα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών στη χώρα μας, σε αντίθεση με τις περισσότερες χώρες του κόσμου, δεν λειτουργούσαν μέχρι πριν από 3 χρόνια με δικό τους ιατρικό προσωπικό. Για την λειτουργία τους προσέρχονταν γιατροί από διάφορες ειδικότητες, από τις κλινικές των νοσοκομείων, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει κεντρικός συντονισμός στη διαχείριση των περιστατικών και τους ασθενείς να γίνονται συχνά “μπαλάκι” ανάμεσα στις διάφορες ειδικότητες του νοσοκομείου. Πριν από τρία περίπου χρόνια θεσπίστηκε η έννοια των αυτόνομων Τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών, που θα στελεχώνονται από γιατρούς εξειδικευμένους στην Επείγουσα Ιατρική και οι οποίοι θα δουλεύουν αποκλειστικά στα Επείγοντα. Έτσι δε θα αναγκάζονται οι ασθενείς να περιμένουν για ώρες προκειμένου να τους εξετάσει -συχνά ως πάρεργο- ο Χειρουργός, ο Παθολόγος ή ο Ορθοπαιδικός οι οποίοι παράλληλα έχουν άλλη κύρια εργασία στα χειρουργεία ή στις κλινικές τους Είμαστε η πρώτη γενιά γιατρών των Επειγόντων Περιστατικών, αλλά δυστυχώς το εγχείρημα αυτό, παρά τις τεράστιες επιπρόσθετες ανάγκες που δημιούργησε η πανδημία του Covid19, έμεινε στη μέση. Ελάχιστες νέες θέσεις γιατρών στα επείγοντα προκηρύχθηκαν τα τελευταία δύο χρόνια και μείναμε να παλεύουμε μόνοι μας. Το χειρότερο απ’ όλα ήταν ότι, ελλείψει νέων προσλήψεων γιατρών για τα Επείγοντα, το Υπουργείο επιστράτευσε συνάδελφους μας από τα Κέντρα Υγείας και τα Περιφερειακά Ιατρεία κι έτσι απογυμνώθηκαν τα χωριά και οι κωμοπόλεις από τους τόσο απαραίτητους κι ελάχιστους γιατρούς τους.

Κύριε Παππά, εκτός από την εργασία σας ως γιατρός, είστε και στέλεχος του νέου Ινστιτούτου Καταναλωτών στο οποίο είστε Συντονιστής της Ομάδας Υγείας για την εκπαίδευση και αλληλεγγύη στα άτομα 3ης ηλικίας. Θέλετε να μας πείτε για τις δράσεις του νέου ΙΝ.ΚΑ και τον ρόλο σας σε αυτό;

To Ινστιτούτο Καταναλωτών ή νέο ΙΝ.ΚΑ όπως λέγεται σήμερα είναι ένας θεσμός ιδιαίτερα γνωστός και αγαπητός στην Ελλάδα ήδη από την δεκαετία του ’70. Εκπροσωπεί τα δικαιώματα των καταναλωτών στη χώρα και παράλληλα αναλαμβάνει δράσεις για την προστασία της υγείας και της ασφάλειας τους. Ακόμη ασχολείται με την εκπροσώπηση των πολιτών στην εξασφάλιση αποζημίωσης και αποκατάστασης των ζημιών που ενδέχεται να υποστούν καθώς της εξασφάλισης ενός υγιεινού και ποιοτικού περιβάλλοντος. Στα πλαίσια όλων αυτών των σκοπών, το νέο ΙΝ.ΚΑ αναπτύσσει δράσεις για την εκπαίδευση των ατόμων της 3ης ηλικίας στην κατεύθυνση της βελτίωσης της ποιότητας ζωής τους και με παράλληλο στόχο την εξασφάλιση των δικαιωμάτων τους. Λόγω της επιστημονικής μου ενασχόλησης με τα άτομα της τρίτης ηλικίας, ως διδάσκων στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου που αφορά στη Διαχείριση Γήρατος και Χρόνιων Νοσημάτων, αλλά και της καθημερινής ιατρικής μου εμπειρίας με τα προβλήματα της τρίτης ηλικίας, έχω την τιμή να συντονίζω αυτές της δράσεις. Σχεδιάζουμε στο προσεχές μέλλον νέες ενημερωτικές δράσεις για θέματα υγείας της 3ης ηλικίας, την έκδοση εύχρηστου συγγράμματος για την πρόληψη και αντιμετώπιση των συχνότερων παθήσεων των ηλικιωμένων καθώς και “περιπάτους υγείας” και άλλες πολλές δράσεις στις οποίες καλούμε τον κόσμο να συμμετέχει.

Εκτός από τα υπόλοιπα, είστε και συντονιστής εκπαίδευσης των ειδικευόμενων ιατρών στην ειδικότητα της Γενικής/Οικογενειακής Ιατρικής στο νομό Κιλκίς; Αλήθεια ποια είναι η κατάσταση στα νοσοκομεία σε ότι αφορά την ειδίκευση των νέων γιατρών μας;

Δυστυχώς για άλλη μια φόρα δεν έχω μια πολύ ευχάριστη απάντηση να σας δώσω. Στην “αιμορραγία” που βίωσε η ιατρική κοινότητα λόγω της δεκαετούς οικονομικής κρίσης, με τη φυγή χιλιάδων νέων γιατρών στο εξωτερικό, ήρθε να προστεθεί και η τραγική πραγματικότητα της πανδημίας. Δυστυχώς οι ειδικευόμενοι γιατροί πανελλήνια, να σημειωθεί ότι μιλάμε για το μέλλον της ιατρικής στη χώρα, δεν λαμβάνουν την κατάλληλη εκπαίδευση. Ειδικά εδώ και 2 χρόνια, λόγω της πανδημίας, γίνονται συχνά αντικείμενο εργασιακής εκμετάλλευσης καθώς καλούνται να δουλεύουν πολύ περισσότερες ώρες από όσο ο νομοθέτης αλλά και οι δυνάμεις τους επιτρέπουν και να κουβαλάνε δυσανάλογο βάρος λόγω των διαχρονικών ελλείψεων και παθογενειών του συστήματος υγείας. Καταλαβαίνετε ότι αυτή η πραγματικότητα, σε συνδυασμό με τις απελπιστικά χαμηλές αμοιβές των ιατρών του Ε.Σ.Υ, οδηγεί τους νέους γιατρούς σε νέα “έξοδο” από την χώρα. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλές ειδικότητες, συμπεριλαμβανομένης της Γενικής/Οικογενειακής Ιατρικής, έχουν μικρή ζήτηση από τους νέους γιατρούς με αποτέλεσμα να έχουμε πολλές κενές θέσεις για τις οποίες δεν υπάρχει ενδιαφέρον από τους νέους γιατρούς.

Ο ίδιος εργάζεστε στο νοσοκομείο του Κιλκίς, αλλά ζείτε στη Θεσσαλονίκη και δείχνετε συχνά ενδιαφέρον για τα κοινά. Ποια είναι η κατάσταση στην πόλη της Θεσσαλονίκης, κατά την άποψή σας;

Νομίζω ότι η μεγαλύτερη “πληγή” που βιώνει η Θεσσαλονίκη, τα τελευταία χρόνια, είναι η απόλυτη έλλειψη οράματος. Βλέπω με θλίψη, μια πόλη που έχει τεράστιες δυνατότητες ανάπτυξης, να βαλτώνει λόγω ιδεοληπτικών ακυρώσεων έργων. Βιώνουμε μια πόλη να στοιβάζεται επικίνδυνα στα παλιά λεωφορεία του ΟΑΣΘ, να σχεδιάζει άστοχες αναπλάσεις πλατειών και παράνομους ποδηλατοδρόμους ενώ περιμένει, ως μάνα εξ ουρανού, το πανελλήνιο πλέον ανέκδοτο της ολοκλήρωσης του Μετρό. Ζούμε σε μια πόλη που έχει εγκαταλείψει τους νέους και βουλιάζει καθημερινά σε παρωχημένες ρητορικές και γερασμένες ιδέες. Μια πόλη που διοικείται μέσα από αστικά σαλόνια και γκαλά για τους λίγους και τους εκλεκτούς. Η Θεσσαλονίκη χρειάζεται επειγόντως ένα όραμα για το μέλλον της, Ένα όραμα που θα αφορά τους πολλούς.