Η μετακίνηση είναι δικαίωμα – όχι προνόμιο.
Κατέθεσα κοινοβουλευτική ερώτηση προς τα συναρμόδια Υπουργεία, ζητώντας την άμεση αναθεώρηση της ρύθμισης του ΕΟΠΥΥ που εξαιρεί τα άτομα με εγκεφαλική και νοητική αναπηρία από τη χορήγηση καροτσιού ελαφρού τύπου, ακόμη κι όταν αυτό προβλέπεται από ιατρική γνωμάτευση.
Αποκλεισμός χωρίς λογική.
Η απόφαση αυτή στερεί από ανθρώπους ένα κρίσιμο βοήθημα μετακίνησης, λειτουργικής αυτονομίας και αξιοπρέπειας, καταστρατηγώντας βασικές αρχές της Σύμβασης του ΟΗΕ και της Εθνικής Στρατηγικής για τα Δικαιώματα των ΑμεΑ.
Ζήτησα τρία αυτονόητα:
Να επανέλθει η εξατομικευμένη αξιολόγηση με βάση τις πραγματικές ανάγκες του κάθε προσώπου
Να τροποποιηθούν οι τεχνικές προδιαγραφές των βοηθημάτων ώστε να μην αποκλείεται κανείς
Να ξεκινήσει διάλογος με γονείς και φορείς αναπηρίας που βιώνουν καθημερινά τις συνέπειες αυτής της πολιτικής
Η πολιτεία δεν μπορεί να λειτουργεί με στατικά κριτήρια.
Ούτε να αποφασίζει για τις ζωές των ανθρώπων χωρίς τους ανθρώπους.
Η αναπηρία δεν είναι ένα ενιαίο σύνολο.
Είναι ετερογενής, με διαφορετικές ανάγκες και προτεραιότητες. Οι πολιτικές πρέπει να προσαρμόζονται σε αυτές – όχι να τις αγνοούν.